Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17471 K.2023/26283

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı,

1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 Sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'un 10.12.2015, sanık ... müdafiinin 04.12.2015, sanık ...'ın 14.12.2015 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükümlerin bozulmasını talep ettikleri görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Cezaevinde hükümlü olan sanıklar ile infaz koruma memuru olan şikâyetçiler arasında başlayan anlaşmazlıkta sanıkların, şikâyetçilere hakaret ettikleri, tehditte bulundukları ve silahtan sayılan eşya ile şikâyetçileri yaraladıkları, böylelikle üzerlerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece sanık savunmaları, şikâyetçi anlatımları, adli raporlar, olay tutanağı, ihbar yazıları ile tüm dosya kapsamına göre sabit görülerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Koşulları bulunmasına rağmen sanık ... hakkında hükmedilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR