Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17477 K.2023/24807

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 05.04.2012 tarih 2010/256 Esas, 2012/165 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

a) Hakaret suçundan 5237 sayılı Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına ve her hüküm bakımından sanığın ayrı ayrı beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

2. Yerel Mahkemenin 17.09.2015 tarih 2015/188 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle ihbarda bulunulduğu,

3. İhbar üzerine Yerel Mahkemece başlıkta bilgileri yer alan kararla,

a) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün aynen açıklanmasına,

b) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin sübuta, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın temyiz istemi ve sair yönlerden yapılan incelemede,

1. Açıklanmasına karar verilecek yeni hükümlerin, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasa'nın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2. Kabule göre; Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, kurulan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda temel cezanın adli para cezası olarak tercih edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR