Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/1755 K.2022/19333

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın; sanığın daha önceden bildirdiği ve adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, sanığın tehdit suçunu işlediğine dair mağdurun soyut beyanı dışında şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2)TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,