Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17661 K.2023/24466

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 14.12.2012 tarihli kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı kanun maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 43 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Kararın 05.02.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 03.03.2013 tarihinde kamu görevlisine hakaret suçunu işlemesi nedeniyle Mahkeme tarafından yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediği, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ile kararın bozularak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yürütülen bir soruşturma nedeniyle yakını polis merkezine götürülen sanığın, buradaki polislere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, sanığın cezalandırılmasına yönelik önceki hükme atıf yaparak, gerekçeden yoksun bir biçimde hükmü aynen açıklamıştır.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün anılan Kanun maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca, denetim süresinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, sanığın usulüne uygun bir biçimde duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, dosya incelendiğinde, çağrı kağıdının sanığın bildirdiği son adresi dışında farklı bir adres olan Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi adresine doğrudan gönderilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmek suretiyle usulsüz bir tebliğin gerçekleştirildiği,

sanığın da duruşmaya gelmemesi nedeniyle yokluğunda hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle usulüne uygun bir şekilde duruşmadan haberdar edilmeyen sanığın, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR