Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17684 K.2023/24301

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği tanığın tarafsız olduğuna, suçun sübut bulduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alacaklı vekili olan sanığın, haciz işlemi sırasında borçlunun yokluğunda hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada ihtilat unsurunun oluşmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin Mahkeme takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle birlikte, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR