Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17835 K.2023/25171

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

... il müdürü olan sanığın olay tarihinde kurumun bahçesine aracını park etmeye çalışan katılan ile park etme meselesi nedeniyle tartıştıkları sırada sanığın katılana hitaben "Terbiyesiz, atın bu şerefsizi dışarı, hırsız herif." şeklinde sözler söylediği, araç içerisinde bulunan katılana yumruk atmaya çalıştığı ancak isabet ettiremediği iddiasıyla atılı suçlardan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, tanıkların beyanları, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR