Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17856 K.2023/26044

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; sübuta, ek savunma hakkı tanınmadan iki kez 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurlar ... Y. ile ... Ç'nin suç tarihinde fuhuş yapmaları için yer temin ve aracılık ettiği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrasının iki kez uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR