Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/17861 K.2023/24578

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, eksik inceleme ile verilen hükmün bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmasına karşın sanık hakkında beraat hükmü kurulmasının usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın aile sağlığı merkezinde aile hekimi olarak görev yaptığı, olay günü muayene olmaya giden sanığın katılana hitaben "Ne halin varsa gör terbiyesiz." şeklinde söz söylediği iddiasıyla atılı suçtan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, iddia edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olduğuna ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR