Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18236 K.2023/25865

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menemen Sulh Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 tarihli 2012/873 Esas, 2013/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır. 3. Tebliğname onama talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... Topçu Tugay Komutanlığı yakınında araç içerisinde bulunduğu, polis memuru olan şikayeçilerin nüfus cüzdanını istediği, kimliğini vermeyen sanığın görevli polislere hitaben "Siz kimsiniz, siz ne b...sunuz, şerefsizler sizi takmıyorum, size kimliğimi vermek zorunda değilim, size ne benim burada bulunduğumdan, siz kendi g...ne bakın şerefsizler, ne yapacaksınız bana" diyerek hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasında yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, Mahkemece duruşma açılarak sanığın duruşmaya çağrılması,

varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanun'un 230 uncu maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde duruşma açılmadan ve sanık duruşmaya davet edilmeden karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,