Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18312 K.2023/26241

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçları işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu, Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın bir dönem çalışıp işten çıkarıldığı işletmenin müdürü ve yöneticisi olan katılanları hedef alarak ... hesabından değişik tarihlerde yaptığı paylaşımlarda "Bedel ödenecek ekmekle ırz namusla oynanmaz bizim ...da, o olta makinasının kadınlara sarktıklarının ekmeğimle oynayanlar hesabını vereceksiniz yüzsüzler.", "Bilgi vermek bedava köpek ben çalarım s...rim kimse karışmaz bana ...da diyor.", "...da köpek de sahibide çalıyor dürüst olan kaybediyo uyan ... halkı namusunuzada sarkılıyo hesap sorma zamanı geldi.",

"Onursuz gurursuz hatta hırsız bazı insanlar başkalarının taktir karnelerini yayınlayarak bi b.k olduklarını zannediyor ama hayat öyle değil işte.", "Bizi tükürüğüyle boğmaya çalışanlar siz kirlettiğiniz çevre ve denizin hesabını vere vere boğulacaksınız insanlıktan nasibini alamamış yaratıklar çaldıklarınız kamu malıdır ...

Kaymakamlığı'na hesap vereceksiniz.", "Gariban olursa eksiği var götür balık çiftliğinin olursa bi telefonla işletme müdürü sahil güvenlikte diyaloga geçip bıraktırıyo kayıt yok yeterli ehliyet yok kaç yıldır idare ediyolar paraları varmış da kimse bişey yapamazmış da öyle diyo işletmedeki üst düzey yönetici ayağına yatan müdür ve sorumlu olduğunu söyleyenler." şeklinde beyanlarda bulunduğu, böylece üzerine atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 126 ncı maddesinde de belirtildiği üzere eylemin mağdurların şahsına yönelik bulunduğunun duraksamaya yol açmayacak bir şekilde belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, somut olayda matufiyet şartının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

3. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı birden fazla kez hakaret suçlarını işlediği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının ayrı ayrı uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanığın katılanları hedef alarak yaptığı paylaşımlardaki sözlerin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, tehdit niteliğinde olmayıp yasal hakkının kullanılması niteliğinde olması karşısında, tehdit suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR