Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18330 K.2023/25212

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın, atılı suçu işlediğinin mağdurların tutarlı beyanları ile sabit olduğu, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ağaçlık alanda yalnız başına yürümekte olduğu sırada kendisinde mevcut anksiete rahatsızlığı sebebiyle kriz geçirmeye başlaması üzerine durumu 112 Acil Servise ihbar ettiği, ambulansta bulunan mağdur görevlilerin tansiyon ve nabız ölçümünü yapmak istedikleri, fakat sanığın sürekli yüksek sesle ağlaması ve titremesi sebebiyle bu işlemleri yapamadıkları, akabinde sanığın mağdurlara hitaben geri zekalılar dediği iddia edilen olayda; sanığın mağdurlara yönelik kasıt altında hakaret ettiğine ilişkin iddia haricinde somut delil elde edilemediği gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden,uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ibaresinin yazılmaması hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR