Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18351 K.2023/25148

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından , 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın söylediği kabul edilen "Sen kimsin ulan" şeklindeki sözün tahkir edici nitelikte olduğuna ve hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna, katılanın oluşa uygun beyanı, tanıkların iddiaları destekler mahiyette anlatımları ile 11.12.2014 tarihli mukavemet tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin sabit olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay tarihinde aleyhine tahkikat işlemleri yürüten orman muhafaza memuru olan katılana yönelik "Sen kimsin ulan bana akıl veriyorsun, senin görevini sinkaf ederim" şeklinde görevinden dolayı hakaret ettiği, akabinde elini yukarı doğru kaldırarak katılanın üzerine yürüdüğü, bu şekilde görevi yaptırmamak için direndiği iddia edilmiştir. Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle sanık hakkında her iki suçtan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 05.02.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR