Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18428 K.2023/25185

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanığın cezalandırılmasına yeter vicdani kanaat oluşturacak delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın soruşturma aşamasında arkadaşı E.T.'ye gönderdiği mesajın yanlışlıkla katılana gittiği şeklinde savunmada bulunmuş olmasına karşın tanık E.T. dinlenilmeden eksik inceleme ile hükmün kurulmuş olduğuna, 2. Katılanın temyiz isteğinin ise; sanığın bilerek ve isteyerek mesajı kendisine gönderdiğinin sabit olduğuna, yanlışlıkla göndermiş olması durumunda düzeltme mesajı göndermesi gerektiğine, bu nedenle sanığın cezalandırılması gerektiğine, Bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın avukat olarak görev yaptığı, takibini yaptığı 2009/1122 numaralı icra dosyasında sanığın babası A. U.'nun borçlu sıfatına sahip olması nedeniyle yapılan icra takibinde sanığın babasına cebri icra yaptırımlarının uygulandığı, bu nedenlerle sanığın sosyal medya hesabından, katılanın sosyal medya hesabına "Vicdanın rahat mı lannn." şeklinde mesaj gönderdiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın beyanlarına göre atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmiştir. 2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir. 3. Mesaj içeriğine ait çıktı örneği dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden Tüm dosya kapsamı ile sanığın savunmalarına göre, sanığın dava konusu mesajları katılana hedef alarak gönderip göndermediğinin mevcut delil durumuna göre sabit olmadığı, ayrıca sanığın kendi sosyal medya hesabından, katılanın sosyal medya hesabına çektiği iddia olunan mesaj içeriğindeki sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısı ile katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak, sanık hakkında suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" yerine, ''5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e)" bendinin yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik katılan ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "5237 sayılı Yasanın 26/1 ve 5271 sayılı Yasanın 223/2-d" ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,