Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18513 K.2022/8302

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında hapis cezası tercih edilmesinden sonra TCK’nın 62. maddesi uygulanırken 25 gün adli para cezasına hükmolunup, bu cezanın aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca hesaplanması sırasında doğrudan 500 TL adli para cezasına hükmedildiğinin belirtilmesi ve hükmün devamında da hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2- TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması ve tarafların soruşturma aşamasında uzlaşmak istediklerini belirtmeleri karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde uzlaşma işlemlerinin yapılmadığı gözetilmeden ve bu eksiklik giderilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın adli sicil kaydında silinme koşulları oluşmuş bir adet ilamın yer alması ve suç tarihi itibariyle engel oluşturmaması ve aynı dosya kapsamında hakaret suçundan hükmolunan cezaya ilişkin “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaate varılmış olması” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık hakkında tehdit suçu yönünden kurulan hükümde “sabıka kaydında benzer suçlardan suç kaydının bulunması, pişmanlık göstermemesi ve mahkememizde yeniden suç işlemeyeceğine yönelik kanaat oluşmaması" şeklindeki yasal olmayan ve çelişkili gerekçeyle CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,