Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18594 K.2023/26511

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nu(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelmeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın eyleminin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçu kapsamında kaldığı gözetilmeksizin şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, öğretmen olan mağduru telefonla arayarak "O öğretmen paşa kapıda benim iş yerime gelecek, benden ve çocuğumdan özür dileyecek, gelmezse ben oraya geleceğim." dediği, bunun üzerine mağdurun telefonu kapattığı, sanığın bir süre sonra mağduru tekrar arayarak "Boşa hoca olmuşsun, ben sana onu söyleyim, telefonu kapatmakla adam olamamışsın." diyerek kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia olunmuştur.

Yerel Mahkemece, sanığın hakaret eylemini mağdurun kamu görevinden değil mağdur ile sanık arasında yapılan telefon görüşmesi sırasında sanığın telefonu kapatması sonrasında tekrar yapılan görüşmede telefonun kapanmasına sinirlenen sanığın yüklenen sözleri söylemesi dolayısıyla eylemin şikâyete tabi hakaret suçu kapsamında kaldığı, mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi, sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdur beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdura yönelik eylemi şikâyete tabi hakaret suçu kapsamında kaldığından, mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi, sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeniyle düşme kararı verilmesine dair Yerel Mahkemenin delileri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,