Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18609 K.2023/25225

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname onama talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesinde @... isimli profilden "...özgürlüğün en büyük düşmanı halinden memnun kölelerdir. ...lı sözüm sana ... hep yeni tanıttın bize ama edepsizsin ..., edepsizsin ... ... kadar sende edepsizmişsin la ....sende mi yalaka yandan taraf oldun senin de mi aşkın yalandı bu da mı gol değil derken @... doksandan attı golü sana sebebi mi çok net bir ifadeyle edepsizsin ..." şeklinde paylaşım yaptığı iddiasıyla açılan davada sanığın beratine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.10.2015 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR