Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18702 K.2023/26296

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın 14.04.2016, katılan vekilinin ise 19.04.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle kararın bozulmasını talep ettikleri görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, acil serviste hekim ve hemşire olarak görev yapan şikâyetçi ve katılanlara yönelik hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV.GEREKÇE

Sanık ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri ile Sair Yönlerden

Sanık savunması, şikâyetçi ve katılan anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, aşağıda belirtilen bozma sebepleri dışındaki diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.

1. Seçimlik ceza öngören hakaret suçundan hüküm kurulurken tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, suç ve cezada orantılılık ilkesine aykırı olarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hapis cezasının tercih edilmesi,

2. 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca engel mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemece kanaat oluşması nedeniyle erteleme hükmünün uygulandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu tartışılırken yeterli ve yasal olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3. Sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi ve katılanın, Sağlık Bakanlığı’nın görevlendirdiği vekil ile temsil edilmesi karşısında, Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 üncü maddesi uyarınca idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, 4. Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,