Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18725 K.2023/25620

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

17.03.2016 tarihli duruşmada sanık savunmasının tespiti için yazılmasına karar verildiği, dosya içerisindeki talimat evrakından hüküm tarihinden sonra yapılmış olan 13.06.2015 tarihli talimat duruşmasında sanığa tebligat yapılamadığından bahisle savunması tespit edilmeden talimatın iadesine karar verildiği anlaşılmakla; usulünce savunması alınmadan yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR