Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18780 K.2023/25898

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan açılan davada, sanığın işlediği saptanamayan atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; eksik inceleme ile verilen hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın doktor olarak görev yaptığı, ... ili ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümünün Çocuk Acil Servisine çocuğunu muayene ettirmek için getirdiği katılan tarafından gerekli muayene yapıldıktan sonra reçete yazılma aşamasında aralarında çıkan tartışmada, sanığın reçeteyi yırtarak katılanın suratına fırlatıp katılana yönelik " f...., o...." gibi sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve tanıklar M.A. ile H.S.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 07.09.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR