Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/18998 K.2023/26095

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 6 ay hapis cezası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis memuru olan mağdurların ihbar üzerine olay yerine vardıklarında sanığın aşırı alkollü olduğu ve yerde uzanır bir vaziyette yattığı, görevli polis memurlarının sanığı ekip otosuna aldıkları ve hastaneye götürdükleri esnada sanığın "Sizin Allahınızı sinkaf ederim. Sizin çocuklarınız yok mu birbir takip eder gereğini yaparım. Onlara ...'i dar getiririm. Siz bundan sonra ...'te gezip dolaşamazsınız, ben ...liyim. Ben bundan sonra ne polisi ne devleti tanırım.'' dediği, ekip otosuna bindirilirken ve hastanede görevli polis memurlarına direndiği, doktor raporu alındıktan sonra polis merkezine götürülürken yine polis memurlarına hakaret ettiği ve aktif direniş gösterdiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve sanığın tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunmaması karşısında, sözü edilen suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilebileceği belirlenmiştir.

A. Sanık Temyizi Yönünden

Mağdurların aşamalarda değişmeyen anlatımları, sanık savunması, tanık beyanları, olay tutanağı, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini birden fazla görevli memura karşı gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmamış ve kamu görevlilerine karşı hakaret eylemi sırasında aynı zamanda aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi kapsamında mensup bulundukları dine göre kutsal sayılan değerlere de hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen eylemle cezanın orantılı olması gereğine aykırı olarak, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR