Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19015 K.2023/26440

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Anamur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik inceleme yapıldığına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ruhsata aykırı olarak ilave inşaat ve eklemeler yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın eyleminin bina niteliğinde olmaması nedeniyle atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilip, hakkında beraat hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, katılan vekilinin, bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Suça konu inşaata ilişkin düzenlenen 01.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda; ruhsata bağlı taşınmazın zemin katında bulunan dükkanlarda mimari projesine aykırı olarak alüminyum camekan ile çevrilerek fazladan 107 m2 alanın dükkanların kullanım alanına dahil edildiğinin belirtilmesi ve bu eylemin alan kazanma niteliğinde olması karşısında, imar kirliliğine neden olma suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,