Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19066 K.2024/994

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2013/106 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşmadığına yöneliktir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, sanığın atılı suçları işlemediğine, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının oluşmadığına, şikâyetçilerin arama izni olmadan eve girdiklerine ve sanığa hakaret ve darpta bulunduklarına, şikâyetçiler hakkında bu olay kapsamında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verildiğinin dikkate alınması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile aynı sitede bulunan şahıslar arasında tartışma çıkması üzerine olay yerine giden şikâyetçi polis memurlarının işlemler için sanığı polis merkezine davet ettikleri ancak sanığın, gitmek istemeyip şikâyetçilere yönelik tehdit ve hakaret niteliğinde sözler söyleyerek ve şikâyetçileri itekleyerek atılı suçları işlediği, sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, tanık C.G. ile dosya kapsamında başka bir suç nedeniyle katılan ve şikâyetçi sıfatları bulunan K.A ve Ç.Y.'nin anlatımları, şikâyetçilerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair adli muayene rapor içerikleri, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden, sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi ve yakalama tutanağında sanığın cebir ve tehdit niteliğindeki eylemlerine ilişkin açık bir anlatıma yer verilmeyip, direndiğinin ve taşkınlıklık yaptığının belirtilmesi karşısında, şikâyetçilerin ve olay günü sanığın tartışma yaşadığı site sakinleri olan K.A. ve Ç.Y.'nin anlatımlarında, sanığın ekip aracına binmemek için cebir ve tehdit eylemlerinde bulunarak direndiğini ifade ettikleri anlaşılmakla, öncelikle,

olay kapsamında şikayetçiler hakkında sanığa yönelik kasten yaralama suçundan Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/187 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenmesi ve tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp tartışılarak sanığın eylemlerinin sabit olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olay kapsamında hakaret suçunun işlendiği yerin ne şekilde aleni kabul edildiği açıklanıp tartışılmadan, sanığın cezasında anılan Kanun maddesi uyarınca artırım yapılması,

3. Kabule göre de;

a. Sanığın, şikâyetçilerin kendisine hakaret ve darpta bulunduğuna ilişkin savunması, adli muayene rapor içeriği ve şikâyetçiler hakkında Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/187 esas sayılı dosyası kapsamında sanığa yönelik kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenmesi ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınıp, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29, hakaret suçu yönünden ise aynı Kanun'un 129 uncu maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinindeki hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR