Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19178 K.2023/25163

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında kötü muamele suçundan (üç kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın alt sınırdan cezalandırıldığına, suçun mağdurlara karşı birden fazla kez işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bu nedenlerle bozulmasına vesaire ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz istemi, soyut iddialar ile mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, alt sınırdan gerekçesiz bir şekilde uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna vesaire yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çocukları olan mağdurlara yönelik sözlü ve fiili şiddet uyguladığı, evde tiner kullandığı, saatlerce telefonla konuştuğu, uygunsuz halde görüşmeler yaptığı ve mesajlaştığı, çocuklarının yanında cinsel içerikli filmler izlediği, mağdurların bakım ve beslenmelerini ihmal edip merhamet ve şefkatle bağdaşmayan davranışlar sergilediği iddiası ile atılı suçtan açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılan ve mağdurların beyanları, sanığa ait telefon döküm kayıtları ile mesaj tespit tutanakları karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve lehe hüküm talebi bulunmayan sanık hakkında ilgili kanun maddelerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ceza tayinine ilişkin uygulamanın yerinde olduğu anlaşılmakla bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi sebebiyle kararda bu yönden hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR