Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19216 K.2023/25879

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın iddia ve savunma sınırını aşan dilekçesinin iddia ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğine ve bu haliyle de hakaret suçunun yasal unsurlarını oluşturacağına, usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğine, vesaire ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği; verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın savunma kapsamında sarfedilmiş olsa dahi kullandığı sözlerin hakaret suçunu oluşturacağına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Ürgüp Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu şikâyet dilekçesi ile; katılana yönelik hakarette bulunduğu iddia edilmiş olup, Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda suça konu dilekçenin içeriği incelendiğinde, katılan ile bir dönem birlikte çalışmış olduğu ...

KYK Müdürlüğü'nde yaşandığını iddia ettiği bir takım konular hakkında sanığın şikâyet ve başvuru hakkı kapsamında savcılığa şikâyette bulunduğu, bu kapsamda katılan hakkında bazı olumsuz değerlendirmelerde bulunduğu ancak bu isnat ve değerlendirmelerin, gerçek ve somut vakıalara dayandığı, uyuşmazlıkla bağlantılı olduğu,

dolayısıyla sanığın bu isnat ve değerlendirmelerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 128 inci maddesi bağlamında yargı mercileri veya idarî makamlar nezdinde yapılan iddia ve savunmalar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu açıdan somut olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunduğu kanaatine varıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında, verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamış, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR