Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19301 K.2023/25982

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, eylemin kavga anında karşılıklı gerçekleştirildiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana söylediği "si...im ağzına" biçimindeki sözü nedeniyle açılan davada tüm dosya kapsamına göre hakaretin kavga anında ve karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık suçlamayı inkar etmiş ise de, katılanın hakaretin karşılıklı olduğu yönündeki ifadesi, bir kısım tanığın, olayda sanığın hakaret ettiği, bir kısım tanığın da katılanın hakaret ettiği yönündeki beyanları, tarafların yaşanan kavgada birbirlerini yaralamaları, bu suçlardan haklarında verilen mahkumiyete yönelik hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR