KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/19352 E., 2023/25767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/255 E. 2016/229 K.
- Suçlar
- Hakaret
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
383 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyizinin; sanığın üzerine atılı suçu işlediği halde beraat kararı verildiği, dinlenilen tanıkların aşamalardaki beyanlarında çelişkiler olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın, katılana hitaben "Bu terbiyesizleri sokmayacaksın demedim sana, terbiyesiz miskinler, bu aşağılıkların kocasını çocuğunu sokmayacaksın bir daha tezgaha bunları görmek istemiyorum.", "Sana söylüyorum terbiyesiz seni bir daha tezgahımda görmiyeceğim utanmaz aşağılık." diyerek hakaret suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 08.07.2015 tarihli savunma tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/19352, K. 2023/25767, 14 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama