Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19404 K.2024/59

Şikâyetçi ...'nun (Doğan) 24.03.2016 tarihli celsede şikâyetçi olduğu ve davaya katılmak istediğini bildirmesine karşın, katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince şikâyetçinin kamu davasına katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olması sebebiyle temyiz ettiklerine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.09.2015 tarihinde yapılan duruşması esnasında tanık olarak dinlenilen sanık ...'in davalı konumunda bulunan katılan ...'ya (....) "Kaşarlanmış" diyerek hakaret ettiği iddia edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve olayın geçtiği iddia edilen Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/294 Esas sayılı dava dosyasının 10.09.2015 tarihli duruşma zaptında bu olaya ilişkin bir tespitin bulunmaması doğrultusunda şüpheden sanığın yararlanacağı şeklinde sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR