Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19480 K.2021/21439

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK’nın 232. maddesi; yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır.

Sanığın, mağdurlara tekme ve tokat atma, vücutlarının çeşitli yerlerini ısırma,saçlarını çekme şeklindeki eylemlerinin, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanunun 232/1. maddesi uyarınca kötü muamele suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,