Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19786 K.2022/3931

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle hükme ilişkin uygulama maddesinin TCK'nın 129/3 yerine, TCK'nın 129/1. maddesi olarak gösterilmesi,

2)Sanık ... hakkında TCK'nın 125/1-4, 86/2 ve 106/1-1.c. maddelerinde düzenlenen hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından iddianame düzenlenmesi, hakaret ve kasten yaralama suçlarının 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması,

ancak sanığa yükletilen tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-2.c. maddesinde düzenlenen basit tehdit kapsamında kaldığının kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulması ve CMK’nın 253/1. ve 254. maddeleri uyarınca, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret, kasten yaralama ve basit tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,