Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19847 K.2024/598

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada; unsurları oluşmayan suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin; eksik inceleme ile verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna sanığın cezalandırılması gerektiğine bu ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından, ... İlçesi, ... Mahallesi, .... Cad. Pafta 34, Ada 105 Parsel 2 ve 70 kapı no.lu taşınmaz mülkiyetinde zemin kat, birinci bodrum kat ve dubleksteki merdiven yerlerinin değiştirilmesi suretiyle ruhsata aykırı işlem yapıldığının tespitinden sonra yapılan suç duyurusu üzerine, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, sanık tarafından sunulan 29.12.2015 tarihli yapı ruhsatına göre yapının hukuka uygun hale getirildiğinin anlaşılması nedeniyle unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık tarafından söz konusu imara aykırılıkları giderdiği belirtilerek, 29.12.2015 tarihli yapı ruhsatı sunulması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki şartların oluştuğunun tespiti halinde düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de,

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 25.12.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR