Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/19892 K.2024/775

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın savunmalarına karşın mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna, sanığın aile bağları sebebiyle polis memurlarına karşı hoşgörülü ve itaatkar olduğuna, buna rağmen şikâyetçi ve katılanların sanığa yönelik söylem ve hareketlerinin görev kapsamlarının dışına çıktığına, sanığı hırpaladıklarına, olay tutanağına dayanılarak hüküm kurulduğuna vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olan katılan ve şikâyetçilerin motosikletler üzerinde kontrol uygulaması yaptıkları, inceleme dışı sanık M. A.'nın uygulama noktasına yakın bir yerde kullandığı motosikletini park ettiği, polis memurlarının M. A.'dan belgelerini isteyip tespit edilen eksiklikler sebebiyle M. A.'ya yönelik idari işlemlere başladıkları, buna karşın M. A.'nın polis memurlarına hakaret ettiği, bu esnada olay yerine M. A.'nın kardeşi sanık ...'ün geldiği, önce katılan ... D.'nin gömleğini yırttığı, devamında şikâyetçiler .... ve ......'ye saldırarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ayrıca polis memurlarına yönelik "Sizin yapacağınız işi sinkaf ederim." şeklinde hakarette bulunduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Katılan ve şikâyetçilerin birbirini doğrular mahiyetteki beyanları, bu beyanlar ile uyumlu olay anını gösterir kamera görüntülerine ilişkin CD çözümleme tutanağı ile şikâyetçiler .... ve .....'nin yaralanmalarına ilişkin adli rapor içerikleri doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tiplerinin doğru biçimde belirlendiği,

sanığın, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini birden fazla görevliye karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiği ile sanığın aleni olan sokakta, katılan ve şikâyetçilere hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırımın uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yerel Mahkemece kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi olan uygulama maddesinin, aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi ve tekerrür hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olarak aynı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarının gösterilmesi yerine aynı maddenin yedinci fıkrasının gösterilmesi ile yetinilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hakaret suçundan kurulan hükümde, hüküm fıkrasından; "TCK.nın 125/1-a maddesi" ibaresi çıkartılıp yerine "5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi" ibaresi, her iki suçtan kurulan hükümde de, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlardan "TCK.nın 58/7 maddesi" ibaresi çıkartılıp yerlerine "5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,