Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20023 K.2024/2

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında; 1. Tehdit suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, adı geçen Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haksız yere ceza verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, tanık E.K.'nin beyanının dikkate alınması gerektiğine, diğer tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın Çankırı Devlet Hastanesinde hemşire olarak çalıştığı, suç tarihinde sanığın tedavi amacıyla hastaneye geldiği, katılanın sanığa damar yolu açarken, sanığın sağ kolunda platin olması nedeniyle sol kolundan almasını istediği, katılanın sağ kolundan almasının kolay olacağını söylemesi üzerine sanığın ''Sen gerizekalı mısın, mal mısın, ben nerden istersem oradan açacaksın.'' diyerek hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece katılan ve tanık E.K'nin ve diğer tanıkların anlatımlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıklar İ.G., A.S. ve B.Ç.'nin ifadelerinde katılanın iddiasını doğrulamaları ve olay anına ilişkin sesli kamera kayıtlarının çözümüne ilişkin tutanak karşısında, sanığın katılana hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet hükmü verilmesine ve adli sicil kaydı gözönüne alındığında lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından kararda bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, 7.080,00 TL adli para cezası yerine, 7.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik sanığın temyiz talebinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,