Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20111 K.2024/1436

Tebliğname görüşü

OnamaSanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükümlerin usul ve Yasa'ya aykırı oldukları, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlemediği, dosya kapsamından sanığın suç kastının bulunmadığının sabit olduğu, mağdur F.Ş.M'nin mahkeme huzurunda verdiği beyanda sanığın herhangi bir aracılık eyleminin bulunmadığını beyan ettiği, sanığın maddi menfaat elde etmediği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın fuhuş için aracılık yaptığı ihbarı üzerine soruşturma başlatıldığı, yapılan araştırmada, sanıkla ihbarda belirtilen telefon numarası aranarak irtibat kurulduğu, sanığın bu görüşmede görevli polislere para karşılığı cinsel ilişki için kadın temin edebileceğini söylediği, devamında sanığın fuhuş müşterisi sandığı polisler ile buluştuğu ve fuhuş yapılması amacıyla kiraladığı eve mağdurlar ile birlikte geldiği,

sanık ...'in görevli polislerden fuhuş parası olarak kişi başı 150,00 TL ayrıca ev için kişi başına 50,00 TL ücreti aldığı sırada polislerin kendilerini tanıtarak sanık ...'i gözaltına aldıkları, bu şekilde sanığın yer temin ederek ve imkan sağlayarak üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, dinlenilen tanıklar A.Ö., E.E. ve M.T.'nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, sanığın aşamalarda kısmen ikrar içeren savunmaları, kolluk görevlileri tarafından tanzim olunan 16.12.2015 tarihli tutanak ile mağdurlar İ.B. ve F.Ş.H.'nin soruşturma aşamasında alınan beyanlarının tutanak içeriğini doğrulamaları karşısında, sanığın üzerine atılı fuhuş suçundan mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların, kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR