Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20127 K.2024/1687

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.480,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, varsayıma dayalı olarak karar verildiğine, aynı eylem ile ilgili kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesine ve bu kararın kesinleşmesine rağmen aynı eylem nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın kastının bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne vesaire yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın hukuki bir ihtilaf nedeniyle haksızlığa uğradığını iddia ederek bir internet sitesi üzerinden şikâyetçiye yönelik "Gazetenin Genel Yayın Yönetmeni E.D.’ye, onun üzerindeki F.G. hocaefendiye diyorum ki; eğer bizden tahsil ettiğiniz bu paralar karşılığındaki ilanları halen 'Arşivimiz yok' diyerek ibraz etmiyorsanız,-ki arşiviniz var ama ilanlar yok, sizi hırsız ilan ediyorum ve siz hırsızsınız. Siz dolandırıcısınız, siz soyguncusunuz ve yolsuzluk nedir, bu en büyük örnektir." şeklinde yazı yazdığı iddiası ile hakaret suçundan açılan davada, Mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." düzenlemesi ve yeni delil kavramının YCGK'nın 23.06.2015 gün ve 2013/7-700 E., 2015/241 K., sayılı ilamında açıklandığı şekilde başka benzer bir olayın tartışılması sırasında "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan ve ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir." şeklinde tanımlaması ile birlikte dosya içeriği değerlendirildiğinde;

sanık hakkında hakaret suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.04.2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara itiraz edilmesi üzerine Bakırköy 2. Sulh Ceza Hakimliği tarafından 29.05.2015 tarihinde itirazın reddedildiği,

aynı eylem nedeniyle sanık hakkında 20.02.2015 tarihinde ise kamu davası açılıp 26.04.2016 tarihinde mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmeden ve bu hususta sulh ceza hâkimliğinden bir karar alınmadan aynı fiilden dolayı iddianame düzenlenip mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR