Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20135 K.2024/631

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2016/37 Esas, 2016/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, izinsiz ve ruhsatsız imalatlar yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, 02.05.2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, beraat kararına dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR