Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20569 K.2024/168

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; katılanlara yönelik gerçek dışı iddialarda bulunulduğuna, yazı içeriğinde kullanılan basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine ve eleştiri sınırlarını aştığına, katılanların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in 12.03.2014 tarihli Birgün Gazetesinin ikinci sayfasında ayrıca gazeteye ait internet sitesinde yayımlanan "Tape Top 10 Listesi" başlıklı yazı içeriğinde "...9-Ne yapalım baba bunları, nereye koyalım. (Bilal yolsuzluk operasyonununun ilk günü babasıyla konuşuyor) Bilal her tapede bunca beceriksizliğine ve anlayışsızlığına rağmen bugüne kadar nasıl enselenmemiş be helal dedirtiyor. Bu cümleye Başbakan bekle Sümeyye gelmeden bir şey yapma deyince anlıyoruz. Maharet başkasındaymış" şeklinde ifadelere yer verdiği, sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'ın ise bağlı bulunduğu yetkili olduğu iddiasıyla açılan davada sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklar ... ve ... yönünden 26.02.2015, sanık ... yönünden ise 24.12.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR