Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20821 K.2024/2120

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ...'ın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43, 62 ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile verilen kararın bozularak hakkında beraat, diğer sanık hakkında ise mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, aracını yol üzerinde ikinci sıra yapacak biçimde bırakması nedeniyle polislerce işlem yapılmak istendiğinde polis memurlarına "...namussuzsunuz, şerefsizsiniz..." biçimindeki sözleriyle hakaret etmesinden sonra polis memurlarından özür dilemek istediğinde polis memuru olan sanık ...'ın, "Bu kadar insanın içinde ben namussuzum diye bağırırsan özrünü kabul ederim" biçiminde karşılık vermesi nedeniyle her iki sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verirken, diğer sanık hakkında kendisine yönelik gerçekleştirilen haksız eylem nedeniyle iddianameye konu sözleri sarf ettiğini kabul ederek ceza verilmesine yer olmadığı kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığa isnat edilen sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı, sözlerin, rahatsız edici kaba hitap tarzı niteliğinde olduğu anlaşılmakla yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı yerine eylemin haksız fiile tepki olarak işlendiği kabul edilerek cezalandırılmasına yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik katılan sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.