Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20827 K.2024/519

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarından açılan davada delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; mahkemece delillerin takdirinde hataya düşüldüğü, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma suçlarından cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu mühür bozma ve imar kirliliğine neden olma eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 184 inci maddesinin birinci fıkrası belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun' un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.10.2011 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

16.01.2024 tarihinde kara verildi.