Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20869 K.2024/3216

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, katılanın kendisine yönelik haksız tahrik içeren eylemlerinin bulunduğuna, söylemiş olduğu sözün hakaret içermediğine, haksız yere ceza alması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, çıkan tartışmada doktor olan katılana hakaret ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre Sanığın hakaret eylemi alenen işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede bozma sebepleri dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Hakaret suçunun haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında, özel hüküm olan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması,

2. Sanığın hakaret eylemini aleni sayılan koridorda gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmaması,

3. Sanık hakkında tekerrür nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği zorunlu olarak hapis cezası seçilmiş ise de, sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki hapis cezasının adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilip bir karar verilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR