Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/20887 K.2024/578

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanu'nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 25 gün hapis cezası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, hukuka aykırı delillere itibar edilerek karar verildiğine, ses kayıtlarının sanığın rızası dışında alındığına, eksik inceleme ve değerlendirme sonucunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, tanık dinlenilmeden hüküm kurulduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, bir başkasına ait telefon ile şikayetçiyi aradığında çıkan tartışmada "Ben şimdi eve gidiyorum, ne diyeceğimi gösteririm sana tamam mı, karın benimle yatarken böyle demiyordun, s... git şerefsiz." şeklinde sözler söyleyerek şikâyetçiye hakaret ve tehditlerde bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Şikâyetçinin istikrarlı anlatımları, dosya arasında bulunan CD kaydı ve sanık savunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarihli 2012/1270 Esas ve 2013/248 Karar sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı,

ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulünün zorunlu olduğu ve somut olayda sanığın şikâyetçiyi araması üzerine yaptıkları görüşme esnasında sanığın atılı hakaret ve tehdit sözlerini söylediği ve şikâyetçinin kendisine karşı yapılan haksız eylemi kanıtlamak ve yetkili makamlara başvururken sunmak amacıyla konuşmayı kaydettiği anlaşılmakla,

başkaca delil elde etme imkanının bulunmaması ve olayın meydana geliş şekli ile ses kaydı içeriğinden suça tahrik ve planlama ile kayıt yapılmamış olması nedeniyle anılan ses kaydının hukuka aykırı delil olmaması ve delil değerlendirme kapsamında kalmaması ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması hususunda Mahkemenin gerekçesinin yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu olması ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının,

hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin Kanun'da öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilip seçilmeyeceğinin ve tehdit suçundan kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan suç dışında daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR