KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/20949 E., 2024/28 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/302 E., 2016/284 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
397 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna çelişkiler içerdiğine, kamu düzeni için kararın bozulması gerektiğine sanığın eyleminin sabit olduğuna vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III.OLAY VE OLGULAR
Sanık tarafından belirtilen adreste sığınağa pencere açıldığı ve sığınak kömürlüklerin bodrum kattaki dükkana ilave edildiği, bodrum kat dükkan ile sığınak ve kömürlükler arasındaki duvarın bir bölümü kırılarak dükkandan giriş yapıldığı, pencerelerin ön kısmındaki kaldırım 25 cm hart edilerek dükkana giriş için koridor oluşturulduğu ve bu kısma fayans yapıldığı böylece atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.
IV.GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımın öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 22.10.2015 tarihli sanığın savunması olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/20949, K. 2024/28, 8 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama