Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21032 K.2024/930

Şikayetçinin 03.06.2015 tarihli duruşmada katılma talebinin olmadığını beyan etmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatına sahip olmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemenin 03.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 23.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanık hakkında 18.02.2016 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi neticesinde yapılan bildirim üzerine Yerel Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile önceki hükmü aynen açıklamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, aracı ile seyir halindeyken yolda yürüyen çocuk yaştaki şikayetçiye sarf ettiği "...or..pu, gerizekalı..." biçimindeki sözleri nedeniyle hakaret suçundan açılan davada Mahkeme, sanığın cezalandırılmasına yönelik önceki hükme atıf yaparak, hükmü aynen açıklamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Şikayetçinin kamu davasında katılan sıfatının bulunmaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden