Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21074 K.2024/937

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, yeterli inceleme yapılmadan verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mimari projesine aykırı olacak biçimde binasının ikinci kat teras kısmını salona dahil ederek imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Alınan beyanlar, yapılan keşif, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, suça konu edilen imalatın 30.03.2014 tarihinden önce inşa edilmesi, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak uygulanması 30.03.2014 tarihinde yapılacak mahalli idareler genel seçimine kadar ertelenen “6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) uyarınca Muğla ilinin 31.03.2014 tarihi itibariyla büyükşehir statüsü kazanması, suç tarihinde dava konu taşınmazın köy sınırları içinde kalması,

özel imar rejimine tabi olmayan ve imar planı bulunmayan bir alanda bulunması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; bu madde hükümlerinin ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanma olanağının bulunması,

özel imar rejimine tabi olmayan mücavir alanda, köy ile mezralarda, anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanmasının mümkün olmaması karşısında, imar kirliliğine neden olma suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, aynı gerekçeyle Tebliğname'deki görüşe de iştirak edilmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR