Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21112 K.2024/74

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmadığına, savunmasının dikkate alınmadığına alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir durum bulunmadığına ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kaza yapan sanığın 112 acil servisi aradığı, ancak hastaneye başka bir araçla gittiğinde acil servisin önünde, 112 ve hastane personeline sinkaflı küfrettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Mükerrir olmayan sanığın, hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi nedenlerle somut olayda zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı yeterince açıklanmadan, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesindeki ''fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi''ne aykırı olarak seçenek ceza öngören hakaret suçunda sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR