Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21121 K.2024/2888

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla; 1. Sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, 2. Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 3. Sanık ... hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suça konu parsel üzerinde ruhsat almaksızın iki katlı betonarme havuz ve müştemilat yaptıkları, inşaatın 27.02.2014 tarihinde mühürlendikten sonra, sanıklar ... ve ... tarafından 09.09.2014 tarihinde mühür bozularak inşaata devam edildiği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu sanıklar hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR