Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21266 K.2022/21607

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması,

varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, duruşma gününü bildirir ihtarlı tebligatın yapıldığı tarihte farklı yer yargı çevresi içindeki ceza infaz kurumunda olduğu anlaşılan sanığın SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır edilip beyanı alınmadan karar verilerek, savunma hakkının kısıtlanması,

2-Göçmen kaçakçılığı suçunun düzenlendiği TCK’nın 79/1. maddesinde hapis cezasının alt sınırı 3 yıl olduğu halde sanık hakkındaki temel hapis cezasının 2 yıl olarak eksik tayin edilmesi,

3-Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,