Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21290 K.2022/5684

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde,

TCK'nın 129. maddesi uyarınca hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasındaki "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "CMK'nın 223/4 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde sair yönleri usul ve Kanunla uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mesaj tespit tutanağında da belirtildiği üzere, sanığın katılana yönelik gönderdiği mesajlar arasında "vaktin azalıyor", "Beşiktaşta fazla gezmeyin tekin değildir" şeklinde mesajların da olduğunun anlaşılması karşısında, olayda TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, ''tehdit kastı taşımadığı'' biçimindeki yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,