Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21411 K.2024/2397

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın suçu işlediğine dair açık kabulünün bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın annesi üzerine kayıtlı binanın 3. katına ruhsatsız bina yaptığı iddiasıyla açılan davada, suça konu yapının sanık tarafından yapılmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, sanığın aşamalardaki beyanında binayı aile ile birlikte yaptığını kabul etmesi, temyiz dışı sanık R. B.'nin de suça konu binayı sanığın yaptığını beyan etmesi karşısında atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine evin tapusunun sanık üzerine kayıtlı olmadığı şeklindeki yerinde olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR