Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21479 K.2024/1131

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; suçun unsurlarının tespitinde keyfi davranıldığına, adil yargılanma ilkesine aykırı davranıldığına ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı sitede ikamet eden taraflardan, sitenin vekilliğini yapan ve icra takibi başlatan katılana yönelik olarak, haberleşmek için kurulan ... sosyal paylaşım sayfasında, sanık ...’ın “Şu olaylar bittikten sonra lütfen bu arkadaşı deşifre edin. Hepiniz az çok çevresi olan insanlarsınız herkes bilsin bazı avukatların nasıl olduğunu ne kadar alçaldığını. O kadar avukatın olduğu memleketim de tandıklarımız gitmesin buna” şeklinde, sanık ...’nun ise “İnsanlar ahlaklı davranmalı, ülkenin her yanı pislik içerisinde, siteye de bulaşması normal” şeklinde ifadeler yazmak suretiyle hakaret ettikleri iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR