Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21512 K.2021/20632

Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetlerine ve sanık ... hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21/06/2018 tarih ve 2016/660 esas, 2018/424 karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafisi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 24/12/2020 tarih ve 2020/19383 esas, 2020/21690 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin ve sanıklar ... ve ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 24/12/2020 tarihinde, oy birliğiyle karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2021 tarih ve KD-2021/22004 Karar Düzeltme sayılı yazısı ile;

“Sanıklar müdafisinin temyiz talebinin süresinde olduğuna ilişkindir.

Sanıklar müdafisi 04/02/2021 tarihli dilekçesi ile, gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterildiği ve temyiz talebinin süresinde olduğunu belirterek, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna başvurulmasını talep etmiştir.

Hüküm sanıkların yokluğunda verilmiş olmakla, gerekçeli karar sanık ...'e 11/09/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Sanıklar vekilinin dosyaya sunduğu temyiz dilekçesi ise 05/09/2018 havale tarihli olup, sanık ...'e gerekçeli kararın tebliği, temyiz dilekçesinin dosyaya sunulmasından sonra yapılmıştır. Bu çerçevede, sanıklar vekilinin temyiz talebi sanık ... yönünden süresindedir.

Söz konusu karar, sanık ...'e ise adli tatil içerisinde 27/08/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir. Diğer taraftan, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/06/2018 tarihli ve 2016/660 E., 2018/424 K. sayılı kararında temyiz süresi "7 gün" yerine "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterilmiştir. Bu durumun sanıklar lehine kabul edilmesi gerektiği, temyiz dilekçesinin de 05/09/2018 havale tarihli olduğu gözetildiğinde, sanık ...'in temyiz isteğinin de süresinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde; sanıkların yokluğunda verilen kararın sanık ...'e 11/09/2018 tarihinde yapıldığı, sanık ...'e ise adli tatil içerisinde 27/08/2018 tarihinde yapıldığı, kararda temyiz süresinin "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterildiği, sanıklar vekilinin 05/09/2018 tarihli temyiz talebinin her iki sanık açısından da süresinde olduğu gözetilerek, Yüksek Dairenizin 24/12/2020 tarihli ve 2020/19383 E., 2020/21690 K. sayılı temyiz isteklerinin REDDİ kararına yönelik itiraz yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM

Yüksek Dairenizin 24/12/2020 tarihli ve 2020/19383 E., 2020/21690 K. sayılı temyiz isteklerinin REDDİNE dair kararının kaldırılması ile dosyanın esastan incelenmesine, “İtiraz yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi, İtirazen arz ve talep olunur.” denilerek, itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

Sanıkların yokluğunda verilen hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak yanıltıcı şekilde belirtilmesi nedeniyle temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.